facebook

Αυτό το facebook....Κάθε στιγμή της ζωής εκεί μέσα. Γιατί? Γιατί να θέλεις τόσο πολύ να κοινοποιήσεις τα συναισθηματά σου, τη ζωή σου, την καθημερινότητα σου, τις προτιμήσεις σου σε ένα κάρο γνωστούς και αγνώστους...Ποιο το νόημα? Γιατί να θέλουμε να ενισχύσουμε το εγώ μας και την αυτοπεποίθηση μας με μία καλοτραβηγμένη φωτογραφία που την ανεβάζουμε μετά μανίας λίγες ώρες μετά...?
Δεν με νοιάζει πραγματικά αν μόλις τα έφτιαξες με κάποια/κάποιον, αν χώρισες πριν 1 λεπτό, αν παντρεύεσαι, αν πεινάς, αν κλαις,αν βγήκες χτες το βράδυ, πού θα πας σήμερα το βράδυ, αν είσαι μόνος σπίτι... Δηλαδή γιατί και σε ποιον πρέπει να δίνεις αναφορά για την προσωπική σου ζωή?
Χρησιμοποιώ το facebook. Έπεσα σε παγίδες, έπαιξα και εγώ. Απλά βαρέθηκα να κοιτώ από την κλειδαρότρυπα.
Άμα έχεις κάτι να μου πεις και είσαι φίλος, θα έρθεις από κοντά. Δεν θα το μάθω από εκεί, δεν θα βάλεις μία φωτογραφία, δεν θα αλλάξεις ένα status για να μου πεις ότι κάτι άλλαξε. Μπορεί να γίνει το εξής απλό: να σηκώσεις το τηλεφωνο, να με ακούσεις στην άλλη άκρη της γραμμής και να τα πούμε, με ή χωρίς καφέ....

Σχέσεις (συνέχεια 3η)

Θέλω να σταματήσουμε να παίζουμε με τα συναισθήματα μας. Να σταματήσουμε να νιώθουμε μόνοι επειδή δεν έχουμε καποιον να μας σκέφτεται. Να σταματήσουμε να πιστεύουμε ότι την ευτυχία την βρίσκουμε μόνο μέσα σε μία ερωτική σχέση. Να σταματήσουμε να είμαστε δυσαρεστημένοι με τα πάντα και για τα πάντα.
Μία δυνατή σχέση αναπτύσσεται και ποτέ δεν ξεκινάει έτσι.
Όσο ψάχνεις το ακατόρθωτο, τόσο είναι δυσκολότερο να το βρεις. Χάνεται ο στόχος στην πορεία.
Ένα μπορώ να πω με βεβαιότητα. Ό,τι είναι να έρθει, θα έρθει. Αρκεί να πιστεύεις στον εαυτό σου....

ευθεία???μπα....

Κανείς δεν θέλει να σκοντάφτει. Αλλά έτσι είναι. Πουθενά δεν υπάρχει μόνο η τέλεια ευθεία. Ούτως ή άλλως θα ήταν βαρετό, άμα το σκεφτείς καλά. Και σίγουρα θέλουν κόπο τα ωραία πράγματα αρκεί να συνεχίζεις...;)
Πόση δύναμη θέλει αυτό για να γίνει πειστικό;

.............................

Είναι κάποια μικρά πολύ μικρά τοσοδούλικα πράγματα που μπορούν να σε κάνουν πολύ πολύ χαρούμενο... Όταν ξέρεις ότι υπάρχεις κάπου, σε μία στιγμή, σε μία σκέψη...


Δεν με ενδιαφέρει το αποτέλεσμα, η κίνηση και μόνο τα λέει όλα...
Ευχαριστώ........

Πόσο εγωισμός....!!!

Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι πάντα έχουν δίκιο?? Ότι τα ξέρουν όλα.....!!! Πώς είναι δυνατόν?? Και περιμένουν ότι όλοι οι υπόλοιποι πρέπει να έχουν την υπομονή να τους ακούνε. Και ακόμα καλύτερα να συμφωνούνε.... Πότε θα καταλάβουν επιτέλους ότι κάθε άνθρωπος είναι απλά ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ!!!!

ps-->Άργησε αυτή η ανάρτηση...το ξέρω! Ελπίζω να επανέλθω στην παλιά καλή μου συνήθεια σύντομα....υπάρχει μία γενικότερη αποσυντόνιση τους τελευταίους μήνες....! Φιλάκια σε όλους!

Μερικές ευχές...

Χρόνια πολλά σε κάθε αναγνώστη που έτυχε να περάσει από αυτό το blog!
Σας εύχομαι υγεία, γιατί αν και δεδομένη μερικές φορές, είναι πολύ σημαντική! Ας ευχηθούμε το καινούριο έτος να φέρει περισσότερες χαρές και επιτυχίες.
Και αν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα θέλουμε, ας έχουμε περισσότερη δύναμη για να αντιμετωπίσουμε κάθε δυσκολία. Έτσι και αλλιώς όλα μέσα στη ζωή είναι!
Σας ευχαριστώ όσους εξακολουθείτε και διαβάζετε το blog μου, γιατί ήμουν έτοιμη να σταματήσω να γράφω κάποια στιγμή.... Και ελπίζω από του χρόνου να έχω περισσότερη έμπνεση και περισσότερο χρόνο για να παραμείνω στην καλή παρέα που έχουμε φτιάξει!
Χρόνια πολλα!!!

Ελλάδα εκπέμπει SOS

Αν και μακριά από την Ελλάδα, τα γεγονότα ήταν τόσο έντονα που έγιναν γνωστά παντού. Κακά τα ψέματα, τραβήξαμε την προσοχή. Τόση ένταση, τόσος πανικός και αναταραχή σε μία περίοδο που υπό κανονικές συνθήκες θα ήταν γιορτινή.
Τελικά ποιος την πλήρωσε? Σίγουρα ένα παιδί,το μεγάλο θύμα της υπόθεσης, και η οικογένεια του. Αλλά και όλοι όσοι είδαν τις περιουσίες τους όχι μόνο να καταστρέφονται αλλά και να λεηλατούνται.
Ποιο είναι το αποτέλεσμα αυτής της εξέγερσης? Γιατί ο κόσμος είναι τόσο εκνευρισμένος? Μία αφορμή και τα επεισόδια δεν σταμάτησαν τελείως. Η υπομονή έχει εξαντληθεί. Και κάθε φορά τα πράγματα θα γίνονται χειρότερα. Και από τις δύο πλευρές.
Η σκληρότητα με την οποία αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος το περιστατικό εντυπωσιάζει. Και φοβίζει. Δείχνει την αρχή μιας άλλης εποχής. Μίας άλλης Ελλάδας που αλλάζει τρομακτικά.
Πώς είναι δυνατόν να μην έχεις μετανιώσει όταν σκότωσες έναν άνθρωπο, ειδικά ένα παιδί, ό,τι και να έχει προηγηθεί? Ακόμα και αν επιμένεις στον εποστρακισμό...