Πόσο εγωισμός....!!!

Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι πάντα έχουν δίκιο?? Ότι τα ξέρουν όλα.....!!! Πώς είναι δυνατόν?? Και περιμένουν ότι όλοι οι υπόλοιποι πρέπει να έχουν την υπομονή να τους ακούνε. Και ακόμα καλύτερα να συμφωνούνε.... Πότε θα καταλάβουν επιτέλους ότι κάθε άνθρωπος είναι απλά ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ!!!!

ps-->Άργησε αυτή η ανάρτηση...το ξέρω! Ελπίζω να επανέλθω στην παλιά καλή μου συνήθεια σύντομα....υπάρχει μία γενικότερη αποσυντόνιση τους τελευταίους μήνες....! Φιλάκια σε όλους!

Μερικές ευχές...

Χρόνια πολλά σε κάθε αναγνώστη που έτυχε να περάσει από αυτό το blog!
Σας εύχομαι υγεία, γιατί αν και δεδομένη μερικές φορές, είναι πολύ σημαντική! Ας ευχηθούμε το καινούριο έτος να φέρει περισσότερες χαρές και επιτυχίες.
Και αν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα θέλουμε, ας έχουμε περισσότερη δύναμη για να αντιμετωπίσουμε κάθε δυσκολία. Έτσι και αλλιώς όλα μέσα στη ζωή είναι!
Σας ευχαριστώ όσους εξακολουθείτε και διαβάζετε το blog μου, γιατί ήμουν έτοιμη να σταματήσω να γράφω κάποια στιγμή.... Και ελπίζω από του χρόνου να έχω περισσότερη έμπνεση και περισσότερο χρόνο για να παραμείνω στην καλή παρέα που έχουμε φτιάξει!
Χρόνια πολλα!!!

Ελλάδα εκπέμπει SOS

Αν και μακριά από την Ελλάδα, τα γεγονότα ήταν τόσο έντονα που έγιναν γνωστά παντού. Κακά τα ψέματα, τραβήξαμε την προσοχή. Τόση ένταση, τόσος πανικός και αναταραχή σε μία περίοδο που υπό κανονικές συνθήκες θα ήταν γιορτινή.
Τελικά ποιος την πλήρωσε? Σίγουρα ένα παιδί,το μεγάλο θύμα της υπόθεσης, και η οικογένεια του. Αλλά και όλοι όσοι είδαν τις περιουσίες τους όχι μόνο να καταστρέφονται αλλά και να λεηλατούνται.
Ποιο είναι το αποτέλεσμα αυτής της εξέγερσης? Γιατί ο κόσμος είναι τόσο εκνευρισμένος? Μία αφορμή και τα επεισόδια δεν σταμάτησαν τελείως. Η υπομονή έχει εξαντληθεί. Και κάθε φορά τα πράγματα θα γίνονται χειρότερα. Και από τις δύο πλευρές.
Η σκληρότητα με την οποία αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος το περιστατικό εντυπωσιάζει. Και φοβίζει. Δείχνει την αρχή μιας άλλης εποχής. Μίας άλλης Ελλάδας που αλλάζει τρομακτικά.
Πώς είναι δυνατόν να μην έχεις μετανιώσει όταν σκότωσες έναν άνθρωπο, ειδικά ένα παιδί, ό,τι και να έχει προηγηθεί? Ακόμα και αν επιμένεις στον εποστρακισμό...

Χριστούγεννα κλασσικά......

Xmas is here! You d better watch out!!!
Αν και στην Αγγλία είναι στολισμένα εδώ και ένα μήνα, τώρα που μπήκαμε στην τελική ευθεία(Δεκέμβριος και παγωνιά!), το νιώθω πιο πολύ! Φωτάκια από εδώ και από εκεί...Δέντρα στολισμένα παντού... Εννοείται ο καταναλωτισμός παρών...Τι δώρο να πάρω για τον έναν, τι δώρο να πάρω για τον άλλο?? Τι δώρο να πάρω για τον εαυτό μου....!Να μην μείνω και παραπονεμένη!!
Αχ αυτά τα Χριστούγεννα, θα είναι λιγάκι διαφορετικά...Το μυρίζομαι....!

χρόνος....

Μερικές φορές νομίζω πως περνάει πολύ γρήγορα ο χρόνος...Δεν προλαβαίνεις ούτε καν να το σκεφτείς...Αλλάζουν τα χρώματα, οι εικόνες και ο αυτός συνεχίζει να κυλάει....Προσπαθείς να κρατήσεις τις στιγμές.
Και ξυπνάς μία μέρα και λες 'Πότε πέρασε ο καιρός?'
Όχι άλλες χαμένες ευκαιρίες.

Σχέσεις (part IΙ)

Εχετε σκεφτεί ποτέ πως υπάρχουν άτομα που νιώθουν τρομερή καταπίεση μέσα στη σχέση τους, έστω και υποσυνείδητα? Πώς ξεχνούν τον εαυτό τους σε μία προσπάθεια να φανούν πιο αρεστοί στο σύντροφό τους? Η βάση μίας ουσιαστικής σχέσης είναι να είσαι έτοιμος να δεχτείς τον άλλο με όλα τα χαρακτηριστικά του και τις ιδιοτροπίες του. Πρέπει να είσαι προετοιμασμένος να ανακαλύψεις έναν άλλο κόσμο που έχει συναντηθεί με το δικό σου. Οι εγωισμοί δεν χωράνε. Απλά δεν πρέπει πότε να φτάνουμε στα άκρα. Δεν πρέπει να παραιτούμαστε από τη δική μας ζωή, τα δικά μας ενδιαφέροντα, τη δική μας άποψη, απλά για να αγαπηθούμε από ενα άτομο που ίσως να μη μας ταιριάζει τελικά. Η καταπίεση που θα επέλθει είναι αναμενόμενη, όπως και η διάλυση της σχέσης. Ο πραγματικός μας εαυτός δεν πρέπει να κρύβεται. Η ειλικρίνεια, αν και δύσκολη να επιτευχθεί, είναι η καλύτερη λύση..

για πάντα?

Έχω ακούσει εκφράσεις του τύπου "Θα είμαι πάντα δίπλα σου, κοντά σου, όποτε με χρειαστείς". Και σκέφτομαι, άραγε αυτοί που τις λένε, τις εννοούν πραγματικά? Υπάρχουν άνθρωποι που μπορείς να στηριχθείς απόλυτα για τα πάντα ή κάποια λόγια λέγονται απλά για τυπικούς λόγους? Αυτή η πλήρης αφοσίωση φαίνεται περίεργη. Ποιος γίνεται στις μέρες μας "χαλί να τον πατήσεις"? Μεγάλες λόγια, μεγάλες αγάπες, μεγάλες φιλίες... Τελικά μήπως καταλήγουμε μόνοι μας, εμείς και ο εαυτός μας?